Zasady uczciwej kłótni: ustalcie je, gdy jest spokojnie
Nikt nie negocjuje dobrze na podniesionym głosie. Każda zasada zaproponowana w środku kłótni brzmi jak manewr, bo w tym momencie zwykle nim jest. Sens zasad uczciwej kłótni polega na tym, że ustala się je w zupełnie zwyczajnym momencie — na niedzielnym spacerze, w spokojne pół godziny po kolacji — kiedy żadne z was niczego nie broni.
Trzymajcie listę krótką. Pięć czy sześć zasad, które oboje naprawdę pamiętacie, bije piętnaście spisanych we wspólnym dokumencie, którego nikt nie otwiera. I zapiszcie je jako to, co wy zrobicie, a nie jako akt oskarżenia wobec partnera. Sprawdzianem dobrej zasady jest to, czy przyjęłabyś ją także w wieczór, w którym działa przeciwko Tobie.
Dlaczego zasady tworzy się, gdy nic się nie dzieje#
Zasada ustalona na spokojnie ma w danej chwili moc, bo oboje wybraliście ją wtedy, gdy nie mieliście nic do ugrania. Zasada wymyślona o dwudziestej trzeciej w środku kłótni nie ma żadnej — czyta się jak taktyka i druga osoba ma prawo tak ją słyszeć.
Jest też powód praktyczny. W ostrej kłótni działasz na zawężonym zestawie opcji i z bardzo małą cierpliwością do nowych pomysłów. Po coś ustalonego wcześniej można sięgnąć bez wymyślania: nie projektujesz procedury, tylko idziesz za tą, którą już podpisałaś.
Krótki zestaw zasad, które się bronią#
- Jeden temat. Dzisiejsza sprawa to dzisiejsza sprawa — bez wciągania wakacji, jego matki i zeszłego marca.
- Żadnych absolutów. Zawsze, nigdy, typowe, znowu — te słowa przenoszą rozmowę ze zdarzenia na proces o charakter.
- Nic o jego rodzinie, ciele, przeszłości ani największym lęku. To, co tam padnie, nie wraca w pełni.
- Każde z nas może ogłosić przerwę, a osoba, która ją ogłasza, podaje godzinę powrotu.
- Bez trzaskania drzwiami i bez cichych dni. Wyjście z pokoju jest w porządku; wyjście bez godziny powrotu nie.
- Bez grożenia samym związkiem jako kartą przetargową — zakończenie go to decyzja, a nie broń.
Sześć to mniej więcej sufit. Jeśli lista jest dłuższa niż liczba zasad, które umiesz przywołać w złości, to dokument, a nie umowa.
Czemu każda zasada tak naprawdę zapobiega#
| Zasada | Czemu zapobiega | Jak ją przywołać w danej chwili |
|---|---|---|
| Jeden temat naraz | Zwalaniu wszystkiego na kupę, gdy wszystkie pretensje przychodzą naraz i żadna nie zostaje rozwiązana | „To prawdziwa sprawa i wysłucham jej. Dziś rozmawiamy o pieniądzach.” |
| Bez absolutów | Zamianie pretensji o zdarzenie w wyrok na człowieku | „Możesz powiedzieć to jako tym razem, a nie jako zawsze?” |
| Bez ciosów poniżej pasa | Szkodom, które przeżywają kłótnię o wiele lat | „To jest poza listą. Wróćmy do tematu.” |
| Każde z nas może ogłosić przerwę | Eskalacji poza punkt, w którym ktokolwiek cokolwiek słyszy | „Jestem na granicy. Dwadzieścia minut, wracam o dziewiątej.” |
| Bez cichych dni | Używaniu wycofania jako kary zamiast jako regeneracji | „Nie odcinam się od ciebie. Potrzebuję chwili i do tego wrócę.” |
| Bez grożenia odejściem jako karta przetargowa | Uzależnianiu związku od każdej różnicy zdań | „Nigdzie się nie wybieram. Jestem zła, a to co innego.” |
Jak ustalić je w jednej rozmowie#
To nie musi być szczyt dyplomatyczny. Dwadzieścia minut wystarczy.
- Wybierzcie spokojny, neutralny moment i powiedz, co robisz: „chcę, żebyśmy ustalili kilka zasad na czas kłótni, teraz, kiedy się nie kłócimy”.
- Każde z was nazywa jedną rzecz, która w kłótni boli najbardziej. Te dwie rzeczy stają się zasadami, bez redakcji.
- Dodajcie dwie czy trzy z powyższej listy, które oboje rozpoznajecie.
- Ustalcie, co się dzieje, gdy ktoś złamie zasadę: umówiony sygnał, bez kary. Wystarczy zwykle beznamiętne „zasada trzecia”.
- Zapiszcie to w zwyczajnym miejscu — kartka na lodówce, wspólna notatka w telefonach — i wróćcie do tego za miesiąc.
Spodziewajcie się, że na początku będziecie łamać własne zasady. Zasada nie jest obietnicą doskonałości; jest wspólną nazwą na to, co właśnie się stało.
Granice zasad#
Zasady uczciwej kłótni zakładają dwoje ludzi o równej pozycji, którzy oboje chcą, żeby kłótnia była mniejsza. Kiepsko pasują wszędzie tam, gdzie to założenie nie działa. Jeśli zasady służą jako system punktacji albo jeśli złamania jednej osoby zawsze się wybacza, a Twoje zawsze wypomina, zasady stały się kolejną areną, a nie lekarstwem. I w ogóle nie mają zastosowania tam, gdzie jest strach: strach, groźby, przemoc psychiczna lub fizyczna to nie problem stylu kłótni i należy do organizacji pomagającej ofiarom przemocy domowej, a nie do gotowego tekstu. Skontaktuj się z telefonem zaufania w swoim kraju, zamiast negocjować lepsze warunki.
Zasada, którą przywołuje się wyłącznie przeciwko jednemu z was, nie jest zasadą, tylko dźwignią.
Najczęściej zadawane pytania
Co, jeśli partner nie zgodzi się na żadne zasady?
Nie rób z tego traktatu. Nazwij jedną zasadę, której trzymasz się sama, i trzymaj się jej: „nie będę wyciągać starych spraw w trakcie kłótni, a jeśli będę zbyt wzburzona, wezmę dwadzieścia minut i wrócę”. Zasada utrzymywana jednostronnie i tak zmienia kształt kłótni, bo druga osoba ma mniej, przeciwko czemu może eskalować. Wielu ludzi dołącza, gdy kilka razy zobaczy, że to działa.
Czy uczciwe jest kończenie kłótni wyjściem?
Wyjście z podaną godziną powrotu to przerwa i jedno z najprzydatniejszych narzędzi, jakie macie. Wyjście bez godziny powrotu to mur milczenia i odbiera się je jako karę, nawet jeśli nie było tak pomyślane. Różnicę robi jedno zdanie: „potrzebuję dwudziestu minut, wrócę o wpół do dziesiątej”. Powiedz je, zanim wyjdziesz z pokoju, a nie zza zamkniętych drzwi.
Jak często wracać do zasad?
Spójrzcie na nie po mniej więcej miesiącu, a potem zawsze, gdy kłótnia pójdzie źle w nowy sposób. Krótki przegląd działa lepiej niż przepisywanie: która zasada nas uratowała, o której nikt nie pamiętał, czy którejś brakuje? Trzymajcie całość krótką. Zasady łatwo się mnożą, a długa lista po cichu staje się czymś, po co żadne z was nie sięgnie w chwili, w której by pomogła.
zasady uczciwej kłótnizasady kłótni w związkujak lepiej kłócić się z partneremuczciwa kłótnia w związkujak nie wyciągać starych sprawzasady rozwiązywania konfliktów w parze
